20 ερωτήσεις. Ξεκίνα.
Είσαι πολιτικός;
Ζεστή μπύρα, έχει γεύση κατρουλιού.
- Η σειρά σου, μωρό μου. - Ζωντανοί ή νεκροί;
Ποιος κάνει ηλίθιες ερωτήσεις αυτές τις μέρες;
Ξέρεις, είναι κάπως μαλάκας αλλά αν μ' αφήσεις, θα τον τακτοποιήσω εγώ.
Σε ακούω.
- Είναι ένα οικογενειακό κληρονομικό χάρισμα. - Και τι μ' αυτό;
Εντάξει, εδώ λέει ότι είμαστε στην εθνική.
Μη φύγεις. Μείνε σ'αυτό το δρόμο.
Πώς γίνεται κάθε φορά που μου το λες αυτό,
να καταλήγουμε σε μια 3ωρη διαδρομή που δεν οδηγεί πουθενά;
Συμφωνήσαμε με τους κανόνες, έτσι δεν είναι;
Να τους τηρήσουμε ή να τους καταπατήσουμε, τι;
Τον κανόνα που λέει ότι δεν θα 'πρεπε να πάρουμε την εθνική.
Υποθέτω ότι θα πρέπει να τους παραβιάσουμε. Εσύ το είπες.
Πίνοντας μπύρες, ενώ οδηγώ με υπερβολικά γελοία υψηλή ταχύτητα;
- Kαι χωρίς χέρια. - Σταμάτα! Σταμάτα!
Εντάξει, έξυπνε. Θα διαβάσω τον χάρτη.
Μπορείς;
Έχει πράγματα γραμμένα πάνω του.
Πολύ αστείο.
Παιδιά.
Εντάξει, κλείστε όλοι τα παράθυρα.
Τι διάολο κάνει ο τύπος;
Η κόρη μου κι εγώ ξεμείναμε από βενζίνη.
Εντάξει, κύριε, παρακαλώ απομακρύνετε το αμάξι από τον δρόμο.
Περάσαμε απ'το Ντένβερ χθες το πρωί, και τελευταία βάλαμε βενζίνη στο Κολοράντο Σπίνγκς.
Λυπάμαι, δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε. Τώρα πάρτε το αμάξι σας.
- Το μόνο που θέλουμε είναι λίγη βενζίνη. - Ναι, σίγουρα. Εσύ και όλοι οι υπόλοιποι.
Μείνε εκεί που είσαι.
Μπορούμε να κάνουμε ανταλλαγή. Έχουμε φαγητό, νερό...
- Μπράιαν, έχουμε υπεραρκετή. - Υπεραρκετή; Πού το ξέρεις αυτό;
- Είπα μην πλησιάζεις άλλο. - Εντάξει. Φαίνεται καθαρός.
Ή μπορεί να είναι φορέας.
Παιδιά! Αυτή το'χει.
Σκατά.
Θα πεθάνουν εκεί έξω.
Όλοι πεθαίνουν.
Οι κανόνες είναι απλοί.
Τουλάχιστον, έτσι το βλέπει ο αδερφός μου.
Ένα: Απέφυγε τους μολυσμένους με κάθε κόστος.
Η αναπνοή τους είναι μεταδοτική.
Δύο: Απολύμανε οτιδήποτε άγγιξες τις τελευταίες 24 ώρες.
Τρία: Οι άρρωστοι είναι ήδη νεκροί. Δεν μπορούν να σωθούν.
Παραβαίνεις τους κανόνες, πεθαίνεις.
Τους ακολουθείς, θα ζήσεις.
Ίσως.
Κοίτα τι βρήκα.
Υπέροχα.
Αν τύχει να βρεις κανένα καινούργιο εργοστάσιο πετρελαίου, φώναξε.
Είσαι σίγουρος ότι δεν μπορείς να το φτιάξεις;
Έχει εκραγεί, χαρούμενο αγόρι.
Μπράιαν.
Τι;
Το μόνο που χρειάζονταν εκείνο το αμάξι, ήταν βενζίνη.
Τι;
Όχι, όχι, όχι με τίποτα.
- Αν μείνουμε εδώ θα πεθάνουμε. - Και θες να γυρίσουμε πίσω;
Είδες το κοριτσάκι. Είδες το αίμα, τα εξανθήματα...
Μπόμπυ, έλα τώρα. Την είδες.
- Είμαι η μόνη εδώ πέρα; - Παιδιά, δεν έχουμε και πολλές επιλογές.
- Έχουμε κανόνες. - Ντάνυ, πες στην κοπέλα σου να συμμαζευτεί.
- Δεν είμαι η κοπέλα του. - Δεν είναι η κοπέλα μου.
Τότε πες μου τι διάολο κάνει εδώ;
Τότε γιατί δεν την αφήσαμε στο σπίτι να περιμένει τους λεηλατητές;
Εντάξει, μπορούμε να κάτσουμε λίγο και να το συζητήσουμε; Σε παρακαλώ.
Ναι.
Οπότε τι λες για το αμάξι;
Δεν ξέρω, Ντάνυ, προσπαθώ να σκεφτώ.
- Χρειαζόμαστε αυτό το αμάξι. - Το ξέρω αυτό!
Γαμώτο.
Φορέστε τις μάσκες σας, παιδιά.
Είμαι ο Φρανκ Χάλογουεϊ.
Χρειαζόμαστε το αμάξι σου.
Ναι, το φαντάστηκα.
Θες αλήθεια να πιτσιλίσεις τον ολοκαίνουργιο αμάξι σου, με τα εσωτερικά κάποιου,
ο οποίος δεν ξέρεις αν είναι μολυσμένος;
Έχουμε αρκετό αντισηπτικό.
- Δεν είναι η πρώτη μου έννοια... - Μπράιαν, είσαι αρκετά κοντά.
Έπιασα μια ραδιοφωνική μετάδοση από ένα σχολείο,
έξω απ' το Φάρμινγκτον την προηγούμενη βδομάδα.
Άνθρωποι απ' όλη την πολιτεία ταξιδεύουν εκεί.
Για ποιο λόγο;
Το Τμήμα Λοιμωδών Νοσημάτων λέει ότι βρήκε τρόπο ν' ανταποκριθεί στις έκτακτες ανάγκες.
Έχουν έναν καινούργιο ορό.
Υπέροχη ιστορία, φίλε, νομίζω ότι δεν την έχω ακούσει αυτή μέχρι τώρα.
Και είχαν αποτελέσματα;
Όχι, δεν πρόκειται να έχουν αποτελέσματα, Κέητ.
Έχουν μια νέα θεραπεία. Και θα πάω την κόρη μου εκεί μ'αυτό το αμάξι,
Τώρα αν θέλετε να έρθετε, υπέροχα.
Αν όχι...
Είναι παραμύθι και το ξέρει.
Είναι σαν το εμβόλιο για τον ρετροϊό της Βαλτιμόρης που δεν έκανε τίποτα.
- Οπότε, άντε Μπράιαν, ρίξτου στο κεφάλι. - Περίμενε.
Έχω μια ιδέα.
Θες να μάθεις ένα μυστικό;
Αυτά τα αγόρια...
γαβγίζουν χειρότερα απ' ότι δαγκώνουν.
- Καταλαβαίνεις τι εννοώ; - Όχι.
- Εντάξει. - Μην την ακούς, μικρή. Πίστεψέ με.
- Ξέρει όταν δαγκώνω. - Τι θα 'λεγες να σε φάω, Μπράιαν;
- Νομίζω μπορούμε να το κανονίσουμε αυτό. - Χριστέ μου, Μπράιαν. Είναι μόλις οκτώ.
Ναι, διανοητικά βρίσκονται στην ίδια ηλικία.
...κι οι στρατιές των ανθρώπων αφανίζονται απ' την οργή του.
Αυτή η επιδημία είναι μια μάστιγα απ' τον Θεό,
κι ο κόσμος συρρέει σαν χείμαρρος.
Και ανελέητα θα 'ρθει η ώρα του θερισμού
μέχρι να χωριστεί η ήρα απ' το στάρι, ο ενάρετος απ' τον αμαρτωλό.
Και μη κάνετε κανένα λάθος γι'αυτό. Θα υπάρξει περισσότερο άχυρο από στάρι.
Τι νομίζετε γι'αυτό; Δεν έχω δει πολλά περίεργα εδώ τριγύρω τελευταία.
Πολύ αστείο.
Τι;
- Δείξε λίγο σεβασμό. - Για ποιο; Που ο Θεός τιμωρεί την κόρη μου;
Ποιος ανησυχεί καν; Ποιος; Εσύ;
- Δεν λέω αυτό. - Τι λες;
Κάτι τους μπλόκαρε μακριά, χωρίς φαγητό, δεν σηκώνουν καν τηλέφωνα.
Είναι νεκρά μια βδομάδα.
Εγώ δούλευα στο στάδιο μεταφέροντας μάσκες για...
- 400 δολάρια τη μέρα. - Έτσι ακριβώς.
Μπορείτε να γελάτε όσο θέλετε.
Αλλά είχα εκτεθεί ανεπανόρθωτα σ' αυτά τα σκατά κι εδώ είμαι.
Οπότε είσαι απρόσβλητος. Ο εκλεκτός ή κάτι τέτοιο.
Είμαι εδώ τώρα, ενώ αυτοί όχι.
Τότε δεν θα σε πειράξει να φιλήσεις την κόρη μου για καληνύχτα, έτσι Μπράιαν;
Δεν το νόμιζα.
Όχι και τόσο ιδιαίτερο το να είσαι ο εκλεκτός, έτσι;
Είναι ξεκαρδιστικό, σωστά;
Πού θα πας σχολείο, Ντάνι;
- Έχει υποτροφία για να πάει στο Χάρβαρντ. - Στο Γέιλ.
- Στο Γέιλ, για την ακρίβεια. - Δεν έχει μεγάλη σημασία, έτσι δεν είναι;
Αναγκάστηκαν να το κλείσουν, πριν ξεκινήσει η τελετή για τους πρωτοετείς.
Πρόσεχε, Μπράιαν.
Εσύ τι ζόρι τραβάς τώρα;
- Γιατί είσαι τέτοιος μαλάκας! - Σε παρακαλώ.
Πρόσεχε!
Εσύ! Θα μείνεις πίσω, μ'ακούς;
Και ποιος θα κρατάει τα μάτια του, στο δρόμο.
Μπορείς να φύγεις όποτε θες. Μπορείς να φύγεις αυτή τη στιγμή.
Κέητ!
Η ταινία κράτησε. Δεν χρειάζεται ν'ανησυχείς γι'αυτό.
Είσαι καλά;
Τι είναι;
Να πάρει, νομίζω ότι ξέφυγε.
Σε λυπάμαι.
Κλειδωμένο.
- Ντάνι, πρόσεχε. - Είναι εντάξει.
Σκατά.
Είσαι καλά; Ντάνι;
Τι συνέβη;
Χριστέ μου.
Ας πάρουμε τη βενζίνη κι ας φύγουμε.
Παιδιά, θα γυρίσουμε σε 20 λεπτά.
Ναι. Θα γυρίσουμε μάλλον σε πέντε.
Σκατά.
Μπόμπυ; Μωρό μου;
- Τι είναι αυτό; - Αυτό;
Είχαμε κι εμείς ένα μπαμπά με τον Μπράιαν. Έμοιαζε πολύ με τον δικό σου.
Και κάθε καλοκαίρι μας πήγαινε σ'αυτό το μέρος. Στην παραλία Τερτλ.
Και μπορούσαμε να κολυμπήσουμε,
να κάνουμε σερφ,
να ψαρέψουμε,
να τρώμε εκείνα τα ωραία σάντουιτς με καβούρι, γεμάτα μαγιονέζα.
- Μαγιονέζα; - Ναι.
Υπήρχαν πολλές χελώνες;
Πολλές. Υπήρχαν χιλιάδες από αυτές. Ήταν παντού.
Εννοώ, ότι έβαζες το πόδι σου στο νερό και πατούσες κάποια.
Μερικές φορές κολλούσαν η μία πάνω στο καβούκι της άλλης.
- Αυτό είναι αδύνατον. - Όχι, είναι δυνατόν.
Ήταν παντού.
- Μπορούμε να πάμε στη παραλία, αυτή τη φορά; - Ώρα για ύπνο.
Τι σε κάνει να νομίζεις ότι θα είμαστε ασφαλείς εκεί;
Είναι ένα παλιό ξενοδοχείο.
Το μέρος είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια.
Κάναμε βολιδοσκοπικά ταξίδια...
και απομονωνόμασταν κάθε φορά που γυρίζαμε πίσω.
- Περιμένουμε. - Μέχρι να έρθουν για μας.
Μέχρι να πεθάνει η ασθένεια.
Η ασθένεια ή οι άνθρωποι;
Είναι το ίδιο πράγμα, αλήθεια.
Μπόμπυ, σ' αγαπώ. Και ξέρεις πόσο μαλάκας, μπορεί να γίνω κάποιες φορές, οπότε...
Τι είναι τόσο σοβαρό;
Νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε και άλλους ανθρώπους.
Αν έτσι αισθάνεσαι.
Έτσι αισθάνομαι.
- Είσαι τόσο μαλάκας μερικές φορές. - Το ξέρω.
Είμαι ο μεγαλύτερος στον κόσμο, αυτή τη στιγμή.
Σκέφτεσαι καθόλου το Γέιλ;
Ναι. Σίγουρα.
Αυτό και όλα αυτά που νομίζεις ότι θα κάνεις κάποια μέρα.
Χριστέ μου.
- Σβήστε τη φωτιά. - Πάμε, πάμε, πάμε.
Πού νομίζεις ότι πηγαίνεις;
Γρήγορα.
Βιάσου.
ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΤΟ ΕΦΕΡΑΝ
ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ ΔΗΛΩΣΤΕ ΤΟ ΑΜΕΣΑ
ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ
ΜΕΙΝΕΤΕ ΜΑΚΡΙΑ
ΚΕΝΤΡΟ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΕΔΩ
- Θα γυρίσω αμέσως. - Μπαμπά.
Γλυκιά μου, απλώς θα πάω εκεί να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχουν τέρατα κάτω απ'το κρεβάτι.
Αν υπάρχουν τέρατα, τότε μην πας.
Εντάξει, άκουσέ με, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.
Θα γυρίσω σύντομα μέχρι να πεις "Κύμινο".
Κύμινο.
Είσαι πολύ έξυπνη για μένα, το ξέρεις αυτό;
Θα μείνω εγώ μαζί της.
Μπόμπυ.
Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Τα κορίτσια χρειάζονται χρόνο μόνα τους για να μιλήσουν γι' αγόρια.
Μιλάω σοβαρά. Μην πλησιάσεις πολύ κοντά της.
Μιλάω σοβαρά, απλά φύγε.
Θα είναι μια χαρά.
Ξέρεις κάτι; Πάντα κάνω αυτό που θέλεις.
Γι' αυτό μ'αγαπάς.
Παρακαλώ;
Ημέρα Καριέρας Το Μέλλον Σας Εξαρτάται Από Αυτήν
Φαίνεται ότι το νοσοκομείο ξέμεινε από ασθενείς, Φρανκ.
Έλα. Πάμε να φύγουμε.
Πού είναι η Κέητ;
Τι κάνει;
Κέητ...
- Πρέπει να φύγουμε. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. - Δεν το ξέρεις αυτό.
Απέτυχαν. Πάμε.
Υπάρχει ολόκληρη πτέρυγα που δεν έχουμε ελέγξει ακόμα.
Βλέπεις; Υπάρχουν άνθρωποι εδώ.
Περίμενε.
Αποκλείεται.
Θεέ μου, τα κατάφεραν.
Κύριε.
- Κύριε. - Ναι.
- Είστε ο υπεύθυνος εδώ; - Όχι, θέλετε τον δρ. Λίντους.
Το γραφείο του είναι στον 2ο όροφο, στο παλιό κτίριο.
Αλλά δεν θα τον βρείτε εκεί. Πέθανε την Πέμπτη.
Γιατρέ, ερχόμαστε από το Κολοράντο. Ακούσαμε για τον ορό.
Η κόρη μου είναι πολύ άρρωστη.
- Πόσο καιρό; - Λίγο παραπάνω από μια βδομάδα.
Αιμορραγεί από τ' αυτιά;
Όχι.
Λοιπόν...
φέρτην μέσα.
Εντάξει, παιδιά, αυτοί οι καλοί άνθρωποι θα σας πάνε στους γονείς σας
που περιμένουν όλοι απ'έξω.
Οπότε, όσο πιο σύντομα τελειώσουμε την θεραπεία μας
όλα θα είναι εντάξει.
Τι κάνετε σ' αυτά τα παιδιά;
Τι είναι αυτό; Πού είναι ο ορός;
Ο ορός; Ναι, είχαμε ορό.
Για τρεις μέρες, σταθεροποίησε τους ασθενείς. Είχαν πραγματική βελτίωση.
Τρεις μέρες. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε εμείς να κάνουμε,
κι οι μοναδικοί στον κόσμο απ' όσο γνωρίζω.
Οπισθοχώρηση του ιού για τρεις μέρες.
Παράταση της ασθένειας ή του πόνου για 72 ώρες.
Λοιπόν, δεν παρατείνεται άλλο.
- Τι έχει εκεί μέσα; - Ποτάσα.
Μεγάλη ποσότητα ποτάσα.
Τώρα, αν μας συγχωρείτε...
Σταμάτα! Όχι, σταμάτα, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Κέητ, είναι άρρωστοι. Είναι ήδη νεκροί. Πάμε.
- Μπράιαν... - Ποιος είναι νεκρός; Η κόρη μου είναι ζωντανή!
Δεν είναι νεκρή. Βγες έξω από την καταραμένη κουρτίνα.
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ.
- Δώσε μου το όπλο σου. - Φρανκ, μείνε εκεί που είσαι.
- Δώσε μου το όπλο σου, Μπράιαν. - Φρανκ, ξέρεις ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δώσε μου το όπλο!
Ντάνι!
Τώρα, σταμάτα. Σταμάτα. Σταμάτα, αναθεματισμένε. Σταμάτα το, τώρα!
Άστο αυτό κάτω.
- Ασ'το κάτω. - Κοιτά γύρω σου.
Δεν έχουμε ρεύμα εδώ και δυο βδομάδες.
Τραβήξαμε το πετρέλαιο της πόλης για να ανοί- ξουμε τις γεννήτριες. Δεν έχει απομείνει τίποτα.
Μη!
Σε παρακαλώ, μη.
Μερικές φορές το να επιλέγεις τη ζωή,
είναι σαν να επιλέγεις την πιο επίπονη μορφή του θανάτου.
Μου λες ότι το αγαπημένο σου καρτούν, είναι ο Μπομπ το Σφουγγάρι;
- Όχι. - Ο Μπομπ Σφουγγαράκης με τζην.
Όχι, ο Μπομπ ο Τετραγωνοπαντελονής.
Ο Σφουγγαράκης με μποξεράκι.
Φρανκ! Φρανκ!
Εντάξει, θα είσαι μια χαρά.
Εντάξει. Άκουσέ με. Ανέπνεε αργά...
Εντάξει. Εντάξει.
Φεύγουμε από δω.
Τι συνέβη;
Τίποτα. Έβγαλε τη μάσκα. Δεν μπορούσε ν'αναπνεύσει μ'αυτό.
- Έλα εδώ. - Μπαμπά;
Πρέπει να πάω.
- Το Νο 1 ή το Νο 2; - Το Νο 2.
Μπορείς να κρατηθείς;
Θα πρέπει να σου βρω ένα δοχείο ή κάτι τέτοιο, ώστε να το κάνεις εδώ τότε.
Γλυκιά μου, θέλω να γίνεις μια μεγάλη κοπέλα για μένα αυτή τη στιγμή.
Θα χρειαστεί να έχεις θάρρος.
Βλέπεις αυτά τα παλιά μπλε σπιτάκια εκεί πέρα;
Θέλω να πας εκεί να χρησιμοποιήσεις ένα κι εγώ θα σε περιμένω εδώ, εντάξει;
- Μπορείς να το προσπαθήσεις για μένα; - Εντάξει.
Καλό κορίτσι. Είσαι έτοιμη;
- Έτοιμη. - Έλα.
Θα σε περιμένω ακριβώς εδώ, εντάξει;
- Εντάξει. Είναι εντάξει. - Μπαμπά.
- Συγγνώμη. - Όχι, εγώ ζητώ συγγνώμη.
Τα πήγες περίφημα. Είμαι πολύ περήφανος για σένα.
Θα σε πάει ο μπαμπάς, εντάξει;
Να με σκέφτεσαι ως καλό άνθρωπο, Ντάνιελ.
Θα επιστρέψουμε σε ένα λεπτό.
Μπες μέσα.
- Μπες μέσα στο αμάξι. - Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε εδώ.
Τους φέραμε εδώ, αυτή ήταν η συμφωνία.
Καιρός να σταματήσουμε τα παραμύθια και να προχωρήσουμε.
Άκουσες τι είπε ο γιατρός. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Τίποτα.
- Μας έβαλες ήδη σε κίνδυνο εκεί πίσω. - Μπόμπυ;
Μπόμπυ, πες κάτι.
Ποιο ήταν το τραγούδι; Ποιο ήταν το τραγούδι που συνηθίζαμε να τραγουδάμε συνεχώς;
Θυμάσαι πώς πάει;
Πόσο μακριά είμαστε απ'την παραλία, Ντάνι;
Τουλάχιστον δυο μέρες. Γιατί;
Κανένας να γεμίσουμε 18 τρύπες;
Θα σταματήσουμε κάπου για το βράδυ, ας είμαστε άνετα.
Σωστά;
Τι λες, Μπόμπυ;
Ό, τι θες εσύ, Μπράιαν.
Παρακαλώ;
Η εξυπηρέτησή τους είναι χάλια.
Είσαι καλά;
Ναι.
Αυτό που συνέβη εκεί...
Προσπαθώ απλά να φτάσουμε στην παραλία ζωντανοί.
- Το ξέρεις αυτό έτσι, δεν είναι; - Ναι, το ξέρω.
Συμφωνήσαμε όλοι στους κανόνες.
Οι άρρωστοι είναι νεκροί. Δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτούς.
Σωστά.
- Πάω να ελέγξω το πίσω μέρος. - Εντάξει.
Εντάξει. Χαζή, είσαι μια χαρά.
Ντάνι, βρήκα την πισίνα.
Θέλετε να το παίξετε Μάρκο Πόλο;
Σκατά!
Ελάτε.
Ντάνι.
Ας δοκιμάσουμε το γκολφ.
Χριστέ μου.
Ναι!
Είσαι καλά;
Νόμιζα ότι το γκόλφ είναι για τους ηλικιωμένους.
Βλάκα.
Έλα εδώ κάτω, μωρό μου.
Τι;
Βγάλε με από δω.
Έλα τώρα. Είμαστε όπως τότε που μείναμε ταπί στο Φόρεστ Όακς.
Θυμάσαι τους γκρινιάρηδες φύλακες, που μας φώναζαν;
Ναι.
Λοιπόν, αυτή τη φορά είμαστε μέλη. Δεν μπορούν να μας αγγίξουν.
Είναι ωραίο και απαλό.
Απλώς βγες από κει.
- Έλα. - Δώσε μου ένα χεράκι.
- Έλα εδώ. - Μπράιαν, μη. Σταμάτα. Έλα τώρα.
Όχι!
Τι;
- Θα λερωθώ. - Είναι άμμος.
Ναι, η άμμος είναι βρώμικη, μαλάκα.
Εντάξει, κυρίες και κύριοι,
είναι η 18η τρύπα και ο Μπράιν Γκριν έχει ανέβει αρκετά στην βαθμολογία.
Χρειάζεται μόνο μια τρύπα για να πιάσει τους ειδήμονες.
Αλλά ανησυχεί πραγματικά, αν οι άνθρωποι ανακαλύψουν ότι είναι αδερφή.
Ανάθεμα.
Φίλε, η συμβουλή μου είναι ν' αφήσεις το μπαστούνι κάτω,
περίμενε 10 λεπτά,
και απλά μη το ξαναπιάσεις.
Αφού είναι τόσο αστείο, δείξε μας τι μπορείς να κάνεις.
Ευχαριστώ, αλλά νομίζω ότι θα χρησιμοποιήσω έναν έξτρα οδηγό.
- Κέιτι, όποιο κι αν είναι το επίθετό σου... - Σκάσε.
Ωραία.
Σκατά. Η κοπέλα ξέρει να χτυπά.
Στο τοπικό κλαμπ, πρωταθλήτρια 3 συνεχόμενες χρονιές, σας ευχαριστώ πολύ.
Ο Τάιγκερ Γουντς, μπορεί να μου φιλήσει τον κώλο.
Ναι!
ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
ΑΣΠΙΡΙΝΗ
Λάρυ;
Απάντησε, Λάρυ.
Με ακούς;
Αν με ακούς, απάντησε.
Γυρίζουμε πίσω. Με ακούς;
Γυρίζουμε πίσω.
Τι κάνεις;
Τι διάολο κάνεις; Ολόκληρη τη μέρα, σε κάθε τηλέφωνο. Τα τηλέφωνα είναι νεκρά.
Απλά προσπαθώ να επικοινωνήσω με τους δικούς μου.
Είναι νεκροί, επίσης.
- Δεν το ξέρεις αυτό. - Δεν το ξέρω; Τότε που είναι;
Η ομάδα πάει να συλλέξει τους απόβλητους.
Τότε είναι νεκροί.
Πως το ξέρεις; Δεν ξέρεις καν που βρίσκονται οι απόβλητοι.
Δεν έχει σημασία που είναι οι απόβλητοι. Όλοι, οπουδήποτε είναι νεκροί.
Οι γονείς σου, οι γονείς μου... Σύντομα εσύ κι εγώ θα είμαστε νεκρές, επίσης.
Κέητ τι συνεβει;
- Άσε με ήσυχη. - Σε παρακαλώ.
Τι σου είπε;
Μπράιαν;
- Δεν είναι ο Μπράιαν. - Όχι.
Τους βρήκαμε!
Σκατά!
Από δω! Από δω! Από δω!
Ποιος είσαι και τι διάολο κάνεις;
Ποιος είσαι;
Θα μπορέσουμε να μιλήσουμε μόλις ξεφορτωθούμε αυτό.
Μη με αγγίξεις! Σε παρακαλώ, μη με αγγίξεις!
Λείπαμε κάνα δυο μέρες μαζεύοντας προμήθειες.
Μόλις ήρθαμε πίσω.
Άσ' τον να φύγει.
Τώρα!
Τους έχουμε όλους;
- Νομίζω. - Δεν υπάρχει κανένας άλλος.
- Το απομονωμένο δωμάτιο... - Τι;
Έσπασαν το τζάμι. Δεν είναι ασφαλές.
Δεν είναι ασφαλές.
Πως είναι να ζεις σε ένα προφυλακτικό, φίλε;
Γίνεται...
Άφησέ τον ήσυχο. Απλά θέλαμε να περάσουμε τη νύχτα εδώ.
Κάθαρμα!
Τι έκανες με τον Λάρι;
Που στο διάολο να ξέρω, φίλε;
Ίσως να μην του άρεσαν τα προφυλακτικά, όπως εσείς οι υπόλοιποι.
Ο Λάρι. Περιφρουρούσε την περιοχή.
- Τον σκότωσαν. - Ήταν έτσι πριν φτάσουμε εμείς εδώ.
Ναι, καλά. Περιμένεις να το πιστέψουμε;
Γιατί δεν πας στη πισίνα; Να ελέγξεις τα αίτια θανάτου μόνος σου.
- Τι; Κανένας εθελοντής; - Σκάσε. Τομ;
Θα πρέπει να ήταν άρρωστος όταν φύγαμε.
Δεν είπε τίποτα.
Αυτό είναι αδύνατον! Το ξέρεις ότι είναι αδύνατον. Το σύστημα είναι τέλειο.
- Γιατί; Επειδή εσύ το σκέφτηκες; - Δεν φορούσε τη στολή σωστά. Έκανε λάθος.
Δεν ακολούθησε τη διαδικασία.
Ξέρεις μόλις σε γνώρισα και ήδη σε βαρέθηκα.
- Έχω αυτή την επίδραση στους ανθρώπους. - Κόφτο! Χριστέ μου!
Θέλω όλοι να φύγετε από δω. Τώρα!
- Σε παρακαλώ, το χρειαζόμαστε αυτό. - Κι εμείς.
Μπείτε μέσα.
- Όχι εσύ. - Τι;
Ντάνι.
Τι στο διάολο κάνεις; Άσε τη κοπέλα να φύγει.
- Η κοπέλα μένει. - Όχι.
- Ναι, θα μείνουν. - Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου!
- Μη την αγγίζεις, κάθαρμα. - Μη κινείσαι.
Κάνε πίσω.
- Θα κρατήσουμε τις κοπέλες; - Τι θα κάνεις με τους τύπους;
- Θα τους σκοτώσεις; - Δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι.
Και τι άνθρωποι είμαστε; Από αυτούς που κάθονται και θα περιμένουν να πεθάνουν;
Περίμενε.
Άντε γαμήσου, Τομ! Είναι μια κατάσταση για την οποία δεν είσαι υπεύθυνος πλέον.
Άσε τις κοπέλες να φύγουν.
Θα τους προσέχουμε. Βεβαιωθείτε ότι είναι καθαρές.
Σωστά.
Γδυθείτε.
- Σας παρακαλώ, όχι. - Είπα, γδυθείτε.
Σταματήστε! Σταματήστε!
- Τι συμβαίνει; - Κάντε πίσω, κάντε πίσω.
- Κάποιος να μου πει τι συμβαίνει. - Μείνε μακριά της.
Φύγετε από δω αμέσως.
Είπα τώρα αμέσως.
Ο Μάικ είναι νεκρός, συνάντησε με στου μπαμπά
Είναι κλειδωμένο.
- Πάω να δω μέσα. - Θα πάω να τσεκάρω το πίσω μέρος.
Ντάνι;
Θες να καταλήξεις σαν αυτούς;
Θα καταλήξουμε, αν αυτή μείνει.
Μίλα του.
- Μπράιαν; - Θα με βοηθήσεις;
Πρέπει να μιλήσουμε.
Ένα κλειδί. Πρέπει να είναι κάπου εδώ πέρα.
- Μπράιαν, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. - Πού στο καλό είναι το κλειδί;
Μπες στο αμάξι.
Μπες μέσα.
Καμία τύχη;
Μπράιαν;
ΝΙΟΥΕΛ 3ΧΛΜ
Βγες έξω.
Είπα βγες έξω.
- Θα κάτσω πίσω. - Δεν είπα αυτό.
Μπράιαν, σε παρακαλώ, άσε με να μείνω.
Σε παρακαλώ, όχι...
Μπράιαν, μην το κάνεις αυτό.
- Υπάρχει μια πόλη πιο κάτω στο δρόμο. - Είναι απλώς μελανιές.
Κάθισα τόσες μέρες στο πίσω μέρος του αμαξιού...
- Θα περπατήσεις λίγο για να φτάσεις... - ...και δεν έχω αιμορραγήσει. Είμαι καλά.
- Το νερό... - Σ'αγαπώ.
- ...αρκεί για μερικές μέρες. Τα τρόφιμα επίσης. - Δεν με αγαπάς εσύ;
Μπράιαν, θα φορέσω μάσκα. Δεν ήξερα.
Που να πάρει ο διάολος, ήξερες!
Εγώ...
Μην το κάνεις αυτό. Μη μου λες ψέματα.
Δεν ήμουν σίγουρη.
Σε παρακαλώ, μη μ' αφήσεις εδώ. Σε παρακαλώ, μη μ' αφήσεις εδώ.
Όταν φτάσεις στην πόλη βρες...
ένα άνετο μέρος, ξέρεις, μ' ένα καλό κρεββάτι.
Και βάλε μία κουβέρτα για να είσαι ζεστή.
Σκότωσέ το πριν σε σκοτώσει.
Μπράιαν. Μπράιαν!
Σε είχα προειδοποιήσει για το κορίτσι.
- Εγώ... - Σου είπα να μείνεις μακριά,
γιατί, στο διάολο, δεν με άκουσες;
Πνιγόταν. Δε μπορούσε ν' αναπνεύσει.
- Μπράιαν; - Μου δίνεις μια μπύρα;
Γαμημένη ζεστή μπύρα.
Έχει γεύση κατρουλιού.
- Τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω.
- Έχουμε σχεδόν ξεμείνει. - Το ξέρω!
Ένα αυτοκίνητο.
- Το βλέπω. - Πρέπει να το σταματήσουμε.
Ναι, ας περιμένουμε και ευγενικά να ζητήσουμε βοήθεια.
Μπράιαν...
Μπράιαν!
Θα το κανονίσω εγώ.
- Μείνε εκεί που είσαι. - Μην πλησιάζεις.
Θα μείνω ακριβώς εδώ.
Απλά χρειαζόμαστε βενζίνη.
Συγγνώμη, δεν έχουμε τόση για να την μοιραστούμε.
Το ξέρω, το καταλαβαίνω.
Άλλα ήλπιζα ότι ως φίλοι Χριστιανοί,
ίσως μπορούσατε να μας βοηθήσετε.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
Βλέπετε, η γυναίκα μου στο αμάξι, είναι έγκυος.
Απλά ψάχνουμε ένα άνετο μέρος για να γεννήσει.
Μέχρι να ξεπεράσουμε αυτό.
- Έλα, πάμε. Πάμε. - Καλή τύχη.
- Πάμε, πάμε. - Κυρία...
Σας παρακαλώ.
Σας ικετεύω.
Όχι, Μπράιαν.
Βγες έξω.
Πάρε τη βενζίνη.
Θεέ μου.
Τι κάνεις;
Ό, τι θα έκανε ο καθένας μας, Ντάνι.
Κοίτα τριγύρω.
Μην μου μιλάς. Με ακούς;
Μην μου λες τι να κάνω.
Δεν θα ξεφύγεις από μένα, κάθαρμα! Σου μιλάω!
Τι διάβολο;
Μιλάω σε σένα και σου λέω να σταματήσεις τις μαλακίες σου περί ηθικής, μαλάκα.
Θα πρέπει να είναι ωραία.
Να κάθεσαι σε μια γωνιά και να βλέπεις άλλους να κάνουν τις βρωμοδουλειές για σένα.
- Όχι. - Κάποιος έπρεπε να το κάνει.
- Θα το έκανες εσύ, Ντάνι; - Ξέρεις...
Θυμάσαι την τελευταία μας μέρα στο σπίτι;
Εσύ δεν ήσουν, που μπήκες στο δωμάτιο των γονιών μας για να πάρεις τ' όπλο, έτσι δεν είναι;
Δεν ήσουν εσύ...
Δεν ήσουν εσύ αυτός, που πήγε και τους είπε ψέμματα.
Τους είπες "Μην ανησυχείτε. Θα γυρίσουμε πολύ σύντομα. "
- Ήταν ζωντανοί; - Ήξερες ότι ήταν ζωντανοί.
- Εσύ μου είπες... - Αυτό που ήθελες να ακούσεις.
Μαλάκα.
Γιατί; Πες μου, Ντάνι, μαλάκας για ποιο λόγο; Για ποιο λόγο;
Που σε άφησα έξω απ' αυτά με καθαρή συνείδηση;
Αυτό σου αρέσει, Ντάνι.
Θυμάσαι την Μπόμπυ;
Εγώ ήμουν αυτός που έπρεπε να την διώξω απ'το αμάξι,
ενώ εσύ καθόσουν και με έβλεπες να το κάνω.
Η Μπόμπυ είχε δίκιο.
Εσύ έχεις την εξυπνάδα.
Εκεί είναι.
Ντάνι!
Μπράιαν;
Σταμάτα εδώ.
Μπράιαν; Μπράιαν!
Θα σταματήσουμε σ'αυτό το σπίτι, εντάξει; Θα βρούμε κάτι να καλύψουμε τη πληγή σου.
Ό, τι πεις, γιατρέ.
Ντάνι. Εκεί.
Λίγο ποιο κοντά.
Συνέχισε. Εντάξει, σταμάτα.
Παρακαλώ;
Αν με ακούτε, απλά χρειαζόμαστε ιατρικά εφόδια.
Κάποιος έχει πληγωθεί.
Δεν είμαστε μολυσμένοι.
Δεν θέλουμε να σας κάνουμε κακό.
Εμείς...
απλά θα πάρουμε αυτά που χρειαζόμαστε.
Και θα φύγουμε.
Τι συνέβη;
Να πάρει! Ντάνιελ!
Δεν είναι μεταδοτικό. Δεν είναι ανθρώπινο αίμα.
Είναι αίμα σκύλου.
- Ανησυχήσαμε για σένα, φίλε. - Λυπάμαι.
Μη το πάρεις στραβά, αλλά μπορείς να βγάλεις το παντελόνι σου;
Δεν ισχύει και τόσο ότι είμαι ο εκλεκτός, έτσι;
- Θεέ μου. - Συγγνώμη.
Το ' χει, έτσι δεν είναι;
Σκατά.
Δεν ξέρω, αν υπάρχει κάποιος που ακούει,
αλλά η κόρη μου πεθαίνει.
Οπότε, αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω,
αυτές είναι οι τελευταίες μου λέξεις.
Είμαι η Λώρα Μέρκιν, τελευταία επιζήσασα στο Κόρπους Κρίστυ, του Τέξας.
Εύχομαι καλό σας απόγευμα.
Μπορώ να τα έχω;
Είχε αυτήν την τρελή ιδέα.
Ήθελε να γίνει μητέρα...
Το πιστεύεις αυτό;
Γιατί, όχι;
Με μένα;
Απλά δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι καλό αυτό, φίλε.
Γιατί να μη μπορεί;
Ένα μωρό.
Ποιος ξέρει; Μπορεί να είμασταν καλοί σ' αυτό.
Ντάνι.
Πρέπει να σου πω κάτι. Είναι μυστικό, ξέρεις.
Μπορείς ν' ακούσεις ένα μυστικό;
- Φυσικά. - Στο στάδιο,
υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι και ήταν ακόμα ζωντανοί, Ντάνι.
Ήταν στο έδαφος και καιγόντουσαν
κάποιοι απ' αυτούς δεν μπορούσαν να κουνηθούν.
Κοίταξα τον επιτηρητή,
προσποιήθηκε ότι δεν έβλεπε,
έτσι προσποιηθήκαμε ότι δεν τον είδαμε κι εμείς.
Αυτό που κάναμε,
που δεν τους θάψαμε με οποιοδήποτε τρόπο.
- Υπήρχαν τόσα πολλά πτώματα. - Το ξέρω.
- Τόσα πολλά... - Το ξέρω.
Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Δεν ξέρω, Μπράιαν.
Ξέρεις.
Και οι δύο ξέρουμε.
Πού πας, Ντάνι;
Πού πας, φίλε;
Φεύγουμε, Μπράιαν.
Πάμε.
Πάμε, πάμε, πάμε.
- Σκατά. - Θεέ μου.
- Χρειάζομαι αυτά τα κλειδιά, Μπράιαν. - Φυσικά.
Κι εγώ χρειάζομαι αμάξι.
- Ξέρεις ότι δεν μπορώ. - Έλα τώρα, Ντάνι.
Στον ωκεανό.
Εσύ κι εγώ, για άλλη μια φορά;
Θυμάσαι πως ήταν;
Πάνω σε εκείνα τα κύματα, όταν όλα πήγαιναν σκατά.
Απλά δώσε μου τα κλειδιά.
Τα θέλεις; Πυροβόλησέ με...
ή πάρε με μαζί σου.
- Μπράιαν, μην το κάνεις. - Δεν πρόκειται να καταλήξω ετσι, Ντάνι.
Να σαπίζω ζωντανός, μόνος.
Να μη μπορείς να πεις αν είμαι ζωντανός ή νεκρός.
Σε παρακαλώ, Μπράιαν, μη.
- Είναι αυτό που αποφασίσαμε. - Πεθαίνω, Ντάνι.
Δεν δίνω δεκάρα για τους κανόνες.
Εσύ τους έφτιαξες.
Μικρέ μου αδελφέ.
Σε δίδαξα τόσο καλα.
Οδηγώ...
Και περιμένω την καταιγίδα να έρθει,
να μας ξεπλύνει όλους.
Αλλά δεν έρχεται.
Είναι μια όμορφη μέρα.
Και δεν θα 'πρεπε να είναι όμορφη.
Περιμένω
αλλά τίποτα δεν μου συμβαίνει.
Και για πρώτη φορά
αισθάνομαι σαν να είμαι μόνος στον κόσμο.
Τα καταφέραμε.
Δυο ξένοι που δεν απέμεινε τίποτα να πουν.
Ο Μπράιαν κι εγώ, λατρεύαμε αυτόν τον τόπο.
Το ξενοδοχείο, την παραλία...
Ακόμα φαίνονται ακριβώς ίδια.
Αλλά είναι απλά ένας τόπος τώρα.
Δεν ξέρω τι θα συμβεί μετά, δεν ξέρω πόσο καιρό θα ζήσω.
Αλλά ξέρω ότι θα είμαι μόνος.